Alan Taylor nga Banka e Anglisë flet për drejtimet e duhura në politikën monetare
Në një fjalim të Bankës së Anglisë, Alan Taylor diskuton rëndësinë e vendosjes së drejtë të politikave për të përballuar sfidat ekonomike dhe për të stabilizuar normat e interesit.
Fotografia: Bank of England
Alan Taylor, anëtar i Komitetit të Politikës Monetare në Bankën e Anglisë, ka mbajtur një fjalim ku ka theksuar rëndësinë e përcaktimit të mandateve të qarta për bankat qendrore dhe adaptimin e tyre në përputhje me sfidat ekonomike të kohës. Sipas Bankës së Anglisë, mandatet e bankave qendrore janë mjete që lidhin institucionet publike me qëllimet që shoqëria i vlerëson, kryesisht stabilitetin e çmimeve dhe prosperitetin ekonomik.
Taylor ka shpjeguar se qëllimet kryesore të politikës monetare përfshijnë inflacion të ulët dhe të qëndrueshëm, papunësi të ulët, rritje ekonomike të qëndrueshme dhe stabilitet financiar. Ai ka theksuar se, megjithëse këto objektiva janë të vështira për t’u arritur, përvoja historike tregon se me strukturat e duhura institucionale mund të arrihen rezultate të rëndësishme.
Në fjalimin e tij, Taylor ka përmendur rëndësinë e pavarësisë së bankave qendrore, e cila u konsolidua në Britani me Ligjin e Bankës së Anglisë të vitit 1998, duke krijuar Komitetin e Politikës Monetare (MPC) me përgjegjësi për stabilitetin e çmimeve, aktualisht të përcaktuar në 2% inflacion sipas indeksit të çmimeve të konsumit (CPI). Ai ka theksuar se kjo qartësi ndihmon në bashkimin e komitetit dhe në përgjegjshmërinë ndaj publikut dhe qeverisë.
Taylor ka diskutuar gjithashtu evoluimin e mandateve përfshirë edhe rolin e Komitetit të Politikës Financiare (FPC), i krijuar në vitin 2013 për të mbrojtur sistemin financiar nga rreziqet sistemike dhe për të reduktuar mundësinë e krizave. Ai ka theksuar se me shumëfishimin e objektivave, duhet të përshtatet edhe seti i instrumenteve dhe modeli i qeverisjes.
Në pjesën më të madhe të fjalimit, Taylor ka folur për sfidat e politikës monetare në periudha të pasigurta, duke përmendur se politika monetare nuk mund të arrijë inflacionin në 2% në çdo muaj për shkak të goditjeve të jashtme dhe pasigurive në treg. Ai ka theksuar rëndësinë e një qasjeje të matur dhe të parashikueshme për të shmangur luhatjet e mëdha në ekonomi dhe papunësi.
Taylor ka prezantuar edhe një analizë të skenarëve hipotetikë me parashikim të përsosur të të dhënave, ku politika monetare do të ishte shumë më e ashpër, duke çuar në recesion të thellë dhe papunësi të lartë, por me një kthim më të shpejtë të inflacionit në objektiv. Ai ka argumentuar se politika aktuale, që lejon një kalim më të butë të goditjeve të çmimeve, ishte zgjedhja më e mirë për të ruajtur stabilitetin ekonomik afatgjatë.
Në përfundim, Taylor ka theksuar se pavarësia e bankës qendrore duhet të shoqërohet me përgjegjësi dhe komunikim të drejtpërdrejtë me publikun, duke përmendur vizitat e tij në biznese dhe komunitete për të marrë informacion të drejtpërdrejtë mbi gjendjen ekonomike.
Ai ka nënvizuar se politika monetare duhet të jetë e orientuar drejt mesëm afatit, duke balancuar nevojën për kthimin e inflacionit në objektiv me koston që kjo mund të ketë në punësim dhe aktivitet ekonomik.
Ky fjalim i Alan Taylor, i raportuar nga Banka e Anglisë, ofron një pasqyrë të qartë mbi sfidat dhe parimet që udhëheqin politikën monetare në një periudhë të pasigurisë ekonomike globale.
Mandatet dhe pavarësia e bankave qendrore
Mandatet e bankave qendrore janë zhvilluar historikisht për të siguruar stabilitet ekonomik dhe për të mbrojtur nga ndikimet politike afatshkurtra. Në Britani, kjo u konkretizua me Ligjin e Bankës së Anglisë në 1998, i cili krijoi Komitetin e Politikës Monetare me përgjegjësi për inflacionin dhe stabilitetin e çmimeve.
Pavarësia e bankës qendrore është e lidhur ngushtë me përgjegjshmërinë ndaj publikut dhe institucioneve ligjvënëse, duke siguruar që vendimet e politikës monetare të jenë të bazuara në analiza të pavarura dhe jo në presione politike.
Mandatet përfshijnë objektiva të qarta numerike, siç është inflacioni prej 2%, dhe kërkojnë raportim të rregullt dhe komunikim të hapur me publikun dhe qeverinë.
Evolucioni i mandateve dhe sfidat e politikës monetare
Pas krizës financiare globale të 2008-ës, rëndësia e stabilitetit financiar u rrit dhe u krijua Komiteti i Politikës Financiare për të adresuar rreziqet sistemike.
Mandatet janë përshtatur për të përfshirë jo vetëm inflacionin, por edhe stabilitetin financiar dhe ndikimin në punësim dhe rritje ekonomike.
Politika monetare duhet të jetë e orientuar drejt mesëm afatit, duke marrë parasysh goditjet e jashtme dhe pasiguritë në treg, dhe duke balancuar nevojën për kthimin e inflacionit në objektiv me koston në ekonomi.
Analizat e skenarëve hipotetikë tregojnë se politika shumë e ashpër mund të shkaktojë recesion të thellë dhe papunësi të lartë, pa përmirësim të ndjeshëm në kthimin e inflacionit në objektiv.
Rëndësia e komunikimit dhe angazhimit me publikun
Përgjegjshmëria e bankës qendrore përfshin jo vetëm raportimin formal, por edhe angazhimin e drejtpërdrejtë me bizneset, punëtorët dhe qytetarët.
Vizitat në terren dhe dialogu me komunitetet ndihmojnë në marrjen e informacionit të drejtpërdrejtë mbi gjendjen ekonomike dhe forcojnë legjitimitetin e politikave monetare.
Ky angazhim është thelbësor për të shpjeguar vendimet e politikës monetare dhe për të ruajtur besimin e publikut në bankën qendrore.
Më shumë për këtë temë
Evropë
Rezervat e Bankës Qendrore: Fjalimi i Alan Taylor
Evropë
Guvernatori i Bankës së Anglisë Alan Taylor kërkon tregues për politikën monetare
Evropë